جستجو در محتوای K2
جستجو در مجموعه ها
جستجو در تماس ها
جستجو در محتوا
جستجو در خبرخوان ها
جستجو در وب لینک ها
موقعیت شما: صفحه نخستمقالات کارآفرینی و راهسازیقیر امولسیونی چیست؟ کاربردها و مزیت های استفاده امولسیون قیر در پروژه راهسازی و جاده سازی و پروژه های عمرانی

تارخچه ی راه راهسازی و جاده سازی در ایران:: تارخچه ی راه راهسازی و جاده سازی در ایران

كاروانسراها يادگاري از تاريخ چند هزار ساله راهسازي ايران هزاران سال است كه انــسان ها در اين سرزمين زندگي مي كنند. انسان ها در روزگاران دور نمي توانستند بي دغدغه در راهي قدم گذارند كه سخت، ناامن و ناهموار بود.

آنها از كويرهاي سخت مي گذشتند و در كوهستان هاي صعب العبور قدم برمي داشتند اما با اين همه براي گذران زندگي بر همه اين مشكلات فائق مي آمدند. راه و راهسازي در ميان ايرانيان چه در دوران باستان و چه دوره هاي پس از آن همواره يك ضرورت اجتناب ناپذير تلقي شده است. بر همين اساس بايد علل گرايش ايرانيان را به راه سازي و به تبــــع آن توسعه و افزايش مهارت آنها در اين بخش تا اندازه زيادي ناشي از شرايط و ويژگي هاي حاكم بر سرزمين ايران دانست.

ايران كشوري نيمه خشك است و بارندگي در آن بسيار اندك. آبادي ها و شهرها در فــلات ايران از يكديگر دورند. ايرانيان براي پيوند اين آبادي هاي دور از هم تلاش هاي سازمان يافته بسياري را در حوزه راه سازي انجام دادند و بر همين اساس بود كه در دوره هخامنشي به دليل اهـــميت راه سازي سازماني مستقل در اين زمينه مسئوليت داشته و فعاليت مي كرده است.

ايرانيان در راه سازي از تجربه روميان بسيار سود بردند. روميان براي نگهداري امپراتوري خود راه هاي خوبي ساختند كه هنوز نيز اين راه ها به عنوان راه هاي باستاني پا برجا هستند.

روميان بستر راه را در حدود يك متر مي كندند و از پــــــايين به بالا يك لايه سي سـانتي متري بالاشه سنگ و ملات و روي آن لايه اي به ضخامت نزديك به 25 متر با پاره سنگ، قلوه سنــــگ مي ساختند روي لايه دوم نيز لايه ديگري پايين و خرده سنگ به درستي خندق يا گرد و قــــرار مي گرفت و لايه نهايي راه را لايه اي به ضخامت 20 سانتي متر شن و ماسه تشكيل مي داد. ايرانيان نيز از اين شيوه براي راه سازي استفاده كردند اگر چه در دوره ساساني اغلــب راه هاي احداث شده در ايران با اهداف تجاري و درآمــــــدزايي انجام مي شد، اما روند راه سازي پس از ورود اسلام به ايران تغييرات بسياري به خود ديد.

در دين اسلام، هر فرد مسلمان مكلف در صــــــورتي كه مستطيع باشد، بايد به زيارت خانه خدا برود. به همين دليل لازم است راهي براي عبور زائران خانه خدا ساخته شود. در زمان خــــلافت عباسيان بغداد به لحاظ پايتخت بودن و مكه به لحاظ قداست و انجام مناسك حج در وضـعي قرار داشتند كه مي بايستي راهي براي ورود به آنها ساخته شود. زيارت خانه خدا در پرتو احـداث راه ها آسان شد و مسافرتي كه از سرزمين هاي شرق به حجاز مي رفتند، از دجله گذشـــته و از راه هايي كه احداث آنها را اعراب از ايراني ها فرا گرفته بودند، عبور مي كردند. معروف ترين شاه راه آن زمان راه بزرگ خراسان بود كه به شرق مي رفت و بغداد را به شهرهاي ماوراء النــــــهر تا حوالي چين، متصل مي كرد. اين راه از دروازه خراسان در خاور بغداد شروع مي شد و از صحرا و پل هاي مستحكمي كه بر رودها ساخته بودند، عبور مي كرد تا به «حلوان» و از آن جــا به كوه هاي ايران مي رسيد. اين راه از شهرهاي بزرگ و كوچكي در جهان عبور مي كرد و در حــــــال حاضر نيز شاه راه بزرگ خراســـان همچنان هم راه پستي و چاپاري ايران است و امروز تهران، نزديك ري، نقطه مركزي اين شاه راه شده است.

پس از انقراض خلافت عباسيان، چون شهر سلطانيه رونق يافت، مسير جاده ها تغيير كرد. اما اين تغييرات در مسير راه هاي اساسي تاثير چنداني نداشت. در اين دوره راه هاي مهم بسيــــاري در سطح كشور ساخته شد. راه هاي ساخته شده در ايالت خوزستان از جمله راه هاي مشهور ايـــن زمان بودند.

از اهواز راهي بود كه به سمت مغرب به «نهر تيرا» و از آن جا به «واسط» عراق مي رفــــت. راه شمالي اهواز به شوشتر مي رسيد و از آن جا از جندي شاپور و شوش به سمت مغــــرب و كوه هاي لر و از آن جا به گپايگان و اصفهان مي رفت.

در همين دوران راه هاي ايالت فارس همه از شيراز منشعب مي شدند و قسمت زيادي از آنــها به سيراف، جزيره كيش و هرمز كه در اين زمان هــاي طولاني مهم ترين بنا در خليج فارس بـودند، منتهي مي شد.

راه هاي كرمان در دوره خلافت عباسيان نيز از راه هاي مهم ايران محسوب مي شوند. در ايــــن دوره از سيرجان تا بردسير كرمان دو روز راه بود و از «بردســـير» تا «زرند» نيز بايد مسافران دو روز زمان طي مي كردند.

در دوره اسلامي نه تنها راه ها در سطح كشور ايران بسيار گسترش يافت و ايرانيان در روند راه سازي به تجارب ارزنده اي دست يافته به گونه اي كه شمال به جنوب، شرق و غرب كشور با راه هاي مختلف و شاهراه هاي بزرگ به هم متصل بود، ايجاد بناهايي با ويژگي هاي گــــوناگون در شهر و روستاها و جاده هاي حاشيه كوير و معابر كوهستاني با نام هاي مختلف چون ربـــاط و كاروانسرا رواج يافت. عملكردهاي گوناگون كاروانسرا در گذشته موجب شده كه اين مكان داراي نام هاي متفاوتي چون «كاربات»، «رباط»، «ساباط» و «خان» باشد. اين بناها در واقع مشـــــــابه كاروانسرا بودند اما به لحاظ معماري در برخي جزييات با آن تفاوت پيدا مي كردند. پيدايــش اين گونه بناها را بايد در نياز مبرم كاروان و كاروانيان به حمايت در طول سفر جست و جو كرد.

اطلاعات موجود در مورد كاروانسراهاي اوايل اسلام اندك است. سلسله هاي دوره هاي آغازيـن اسلامي مانند «ساماني»، «آل بويه»، «آل زيار» براي ايجاد بناهاي عام المنفعه چون كاروان سرا و آب انبار اهميت زيادي قايل بودند و «رباط چاهه» يا «ماهي» كنار جاده مشهد _ سرخـــس كه بـه صورتي بنايي با چهار ايوان بنا شده، از جمله يادگارهاي آن زمان است. قرن پنجم قمـــري عصر شكوفايي هنرهاي اسلامي به ويژه معماري است. ايجاد راه هاي تجاري متعدد و همچنين تامـــين امنيت جاده ها باعث رونق روزافزون تجارت و اقتصاد شد و در نتيجه در مسير جاده ها و داخـل شهرها براي آسايش كاروان و كاروانيان، كاروانسراهاي متعدد ساخته شـد. شيـــوه و ســــبك معماري اين دوره در احداث بناهايي چون مساجد و كاروانسراها تقريبا يكسان شد.

زيباترين نمونه كاروان سراهاي اين دوره رباط با كاروانسراي «شرف» در خراسان اســـــت كه اكنون به صورت نيمه ويرانه اي بر جاي مانده است. اين كاروانسرا يادآور زماني است كه جاـده خراسان اهميت بسيار داشت.

افول عباسيان

طومار زندگي عباسيان با همت ايرانيان به ويژه خواجه نصرالدين طوسي، رياضي دان و مـــنجم ايراني در هم نورديده شد و ايرانيان توانستند خود را از زير يوغ حكومت عباسيان و تركان نجات دهند، اما با اين همه ديري نپائيد كه مغولان جاي آنها را گرفتند.

هنوز ملت ايران كمر از زير بار حمله مغولان نكرده بود كه تيمور بار ديگر به ايــران تاخت و پس از جهانگشايي و تسخير سراسر آسياي مركزي و ايران به فكر نگهداري از راه ها و ايجاد ارتباط بين شهرها افتاد.

چنگيز و تيمور به هيچ وجه در فكر راه سازي نبودند. كار اصلي آن تسخير ممالك و تاراج اموال مردم بود. به طوري كه «كلاويخو» سفير اسپانيا در دربار تيمور كه در ايران سياحت هاي بسيار داشته است، نوشته، نسخي از راه سازي در اين دوره نبوده اما تيموريان در نگهداري از راه ها نهايت كوشش خود را به كار مي بردند.

در هر حال در دوران پس از خلافت عباسيان ايران همواره در معرض تاخت و تاز مــغولان و تيموريان بود. حكومت هاي بعدي نيز آن چنان درگير مشكلات خود بودند كه توجهي بـــه احداث راه هاي جديد نداشتند. در اين دوره اگر چه حكومت ها براي احداث راه هاي جديد تلاشـي نكردند اما به دليل اين كه همين حاكمان براي حفظ محدوده حاكميت خود به راه هايي امن و همــوار نياز داشتند، در نگهداري از راه هايي كه عمده آن ساخته حكومت هاي پيشين از جمله عباسيان بود، همت فراوان به خرج مي دادند.

:: جهت اطلاع ار مشخصات و انواع هر یک از محصولات ما و همچنین شرایط سفارش روی لینک محصول کلیک کنید :

♠ قیر پاش ( مشخصات انواع قیر پاش های این مرکز و قیمت و نحوه سفارش )
♠ چیپ سیلر ( مشخصات انواع چیپ سیلر های این مرکز و قیمت و نحوه سفارش )
♠ مصالح پاش ( مشخصات انواع مصالح پاش های این مرکز و قیمت و نحوه سفارش )
♠ میکرو سورفیسینگ ( مشخصات انواع میکروسورفیسینگ های این مرکز و قیمت و نحوه سفارش )
♠ مخازن و تانکر های حمل و نگهداری قیر ( مشخصات ، انواع ، قیمت و نحوه سفارش )
♣ پلنت آسفالت سرد ثابت و متحرک ( مشخصات ، انواع ، قیمت و نحوه سفارش )
♣ خط تولید قیر ار vb ( مشخصات ، انواع ، قیمت و نحوه سفارش )
♥ فروش قیر صادراتی ( قیر امولسیونی و قیر صنعتی یا 60-70 )
♥ انجام عملیات چیپ سیل و انجام قیر پاشی با بهترین کیفیت و قیمت


Go to top

تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت نزد کانون مشاوران سرمایه گذاری ایران محفوظ می باشد :: 1389-1388 :: طراحی و اجرا با کانون مشاوران سرمایه گذاری ایران

Free Page Rank Tool